Якут бөө

Төвийн Азийн өндөрлөг нутагт Монгол, Түрэг, Манж буюу Түнгүүс угсааны ард түмэн оршин тогтнож байсан билээ. Эдгээр ард түмний нэг томоохон төлөөлөгчид болох Түнгүүс нар буюу бидний хэлж заншснаар Якут хэмээх үндэстэний талаар бөө мөргөлийн талаар энд орууллаа.

Үнэ цэнэ

 Нэгэн баян эзэн байжээ. Ганц хүүтэй, хүү нь ажилгүй, эрхийн тэнэг юмсанж. Ингээд хүүгээ бага дээр нь засаж авахаар шийдэн өөрийн танил нэгэн баянд зарцлуулахаар өгч гэнэ дээ. Өгөхдөө нөгөө баян эзэнд:
- За чи миний хүүгээр яг нэг жил ажил хийлгэ. Ажлын хөлсөнд нь сохор зоос байхад л болно гэж гэнэ.
Нөгөө баян ямар учиртайг нь гайхаад, гайхаад учрыг нь олсонгүй, намайг сонжиж байж магад гэж бодоод хүүг нь тааваар нь байлган, сайн хувцас, сайн хоолоор хооллосоор яг нэг жил болоод болзсон газартаа хэлсэнийх нь дагуу ганц зоостой авчирч өгчээ. Харих замд нэгэн том мөрөн тааралдав. Мөрний эрэг дээр амарч байхдаа аав нь:
- За миний хүү ажил хийж сурав уу? гэхэд хүү:
- Ажил хийж сурлаа гэж гэнэ. Аав нь ажлын хөлсний ганц зоосыг нь авсанаа мөрний ус руу шидэж орхив.
Харин хүү гайхсан шинжтэй харсанаа юу ч хэлсэнгүй цааш явжээ.
Аав бас өөр нэгэн эзэнд урдийн адил болзолтойгоор өгсөн боловч нөгөө эзэн ч мөн л адил эргэлзэж байснаа тааваар нь нэг жил болгоод буцаажээ. Мөн харих замдаа ажлын хөлс ганц зоосыг нь ус руу шидсэн ч мөн урдийн явдал давтагдаж гэнэ.
Ингээд аав хаширсангүй бас нэгэн баян эзэнд зарцлуулахаар өгчээ. Харин энэ эзэн урдийн эздийн адил гайхширсан боловч “Энэ ямар нэгэн учиротай байх” гэж бодоод хүүг нь жирийн нэгэн барлагын адил ажилд зүтгүүлж өгчээ. Өглөө хар үүрээр хөөн ажилд гарган, үд дээр аяга усанд чанасан тутрага, орой ганц ширхэг эрдэнэ шишээр хооллон, харанхуй болтол ажилд зүтгүүлэн бүтэн жил талхиж гэнэ. Ингээд болзсон хугацаа болон аавд нь хүргэж өгөөд ажил сайн хийсэн гээд өөрийн санасанаар ажлийн хөлс төлөх гэсэн боловч аав нь зөвшөөрсөнгүй, тохиролцсоноо л өг гэж гэнэ. Ингээд хоёул буцаж яваад мөн л мөнөөх мөрний эрэг дээр амрахаар суув. Аав:
- За миний хүү ажил хийж сурав уу? гэхэд хүү:
- За даа, аав минь дөнгөж л ажлын зах, зухтай л болж байна даа гэхэд аав гайхан ажлын хөлс ганц сохор зоосыг нь аван усруу шидэхээр далайтал хүү учиргүй сандран эцгийнхээ гарыг барин хорьж:
- Аав минь, энэ хэдийгээр ганц муу сохор зоос төдийхөн боловч миний бүтэн жилийн ажлын хөлс билээ гээд нүдэнд нь нулимс тунаж ирэхэд сая аав:
- Тийм байна, миний хүү үнэхээр ажил сурчээ. Урд нь хоёр удаа чиний бүтэн жилийн ажлын хөлс гэгдэж ирсэн зоосыг усруу шидэхэд чи огт тоохгүй байж билээ. Харин энэ ганц зоосыг чи үнэхээр хөлсөө гойжуулан, хүчээ шавхаж олсон болохоор чи усруу хийчиэхвий гэж бачимдан сандарч байгаагаас тодхон байна. Жинхэн ажлын хөлс гэж энэ дээ гэж гэнэ.

Цэргийн дуу

Миний үеийн цэргийн алба хаасан эрчүүдийн дуулах дуртай дууны нэгэн байлаа. Хаврын уйтай өдрүүдэд казаремдаа энэ дууг мөн ч их дуулж суусан даа. Монголынхоо бvх эрчvvдэд Монгол цэргийн баярын мэнд хvргэе.

Нутгийн танилцуулга

Монгол омогшил Монгол баатарууд

Хөх толботон

Altan urag vs Naran

Монгол тандаа зүтгэе

Энэ дууг сонсохоор омогшил төрдөг юм. Гэхдээ үүнд нам улс төр хамаагүй.

ДОХ-ын эсрэг богино хэмжээний кино

Их хөөрхөн кино байна лээ. Сонирхож үзээрэй.

Монголын сайхан орон

Шинээр нэг эвлүүлэг хийлээ.

Бөө ба Дархад нарын аж амьдрал

Сонирхолтой бичлэг.

Бөөгийн тухай бичлэг

Энэ бол Хөвсгөл аймгийн Цагааннуур суманд амьдардаг Госта зайрангийн бөөлж буй бичлэг. 2007 онд БНСУ-н киночдын хийсэн киноны нэг хэсэг бөгөөд та бүхэн бөө хэрхэн бөөлж буйг сонирхон уу.

Бас нэг дуртай дуу

Катюша

Үнэхээр хөөрхөн шүү

Ноёд офицерууд

Миний хүүхэд нас Монголын баруун хязгаарын буйдхан хилийн заставт өнгөрсөн билээ. Тиймээс ч би энэ дуунд их дуртай байдаг. Яагаад гэвэл миниий аав офицер байсан. Хэдийгээр энэ зурагнууд тухайн үеийн ЗХУ-н офицерүүдийн зураг боловч миний аавын үеийн офицерүүдийн итгэж, хүндэлж, зүтгэж байсан зүйл нэг байсан болов уу? гэж боддог юм.

Нутгийн минь үнэр

Жирийн Монгол бүсгүй